Choroby interna
cheap phone cards
Kontakt
Praca magisterskaCiekawy fragment
unibet Zaburzenia hormonalne powodują różne dolegliwości i objawy kliniczne, zależnie od rodzaju zmian endokrynologicznych. Z tego też względu w wywiadzie pielęgniarskim musi być uwzględniona specyfika tych zmian. Pielęgniarka powinna zainteresować się następującymi problemami, w celu wyrobienia sobie jasnego obrazu choroby. kolportaż ulotek katowiceMapa Strony
Niedoczynność kory nadnerczy
prepaid calling cards Choroba Addisona, w dawnym polskim piśmiennictwie lekarskim zwana cisawicą od brunatnego zabarwienia skóry, jest chorobą powstałą na skutek powolnego niszczenia kory nadnerczy przez różne czynniki chorobowe. Przed laty do głównych przyczyn tej choroby należała gruźlica, a obecnie procesy immunologiczne, które doprowadzają do niszczenia tkanki gruczołowej nadnerczy i ustania jej czynności hormonalnej polegającej na zahamowaniu wydzielania mineralokortykoidów, glukokortykoi-dów i androgenów. Nie hamowana przysadka wydziela zwiększoną ilość ACTH i hormon melanoforowy, który pobudza produkcję melaniny, brunatnego barwnika skóry. Toteż najbardziej rzucającym się objawem jest brunatne „cisawe\" zabarwienie skóry, szczególnie w miejscach narażonych na ucisk, w bliznach, pod pachami, w okolicy narządu rodnego oraz w liniach dłoniowych. Ciemne plamy pojawiają się również na błonach śluzowych jamy ustnej. Objawy te zostały już w 1855 r. opisane przez Addisona, który zauważył także znaczne osłabienie siły mięśniowej u tych chorych. Obecnie wiemy, że adynamina mięśniowa jest spowodowana zaburzeniami gospodarki mineralnej, białkowej i węglowodanowej. Obniża się także ciśnienie tętnicze, chorzy skarżą się na utratę łaknienia, nudności i wymioty. Pojawiają się zaparcia lub biegunki. Chorzy są apatyczni, skłonni do depresji, tracą odporność na obciążenia fizyczne i psychiczne. Badaniem laboratoryjnym stwierdza się zwiększenie stężenia potasu i zmniejszenie stężenia kortyzolu w surowicy krwi oraz zmniejszenie wydalania z moczem 17-OHCS. Podanie ACTH nie powoduje zwiększenia wydzielania glukokortykoidów, ponieważ niszczona kora nadnerczy nie reaguje na hormon adrenokortykotropowy przysadki.