drabiny Zespół Cushinga polega na nadmiernym wytwarzaniu hormonów nadnerczowych spowodowanym przerostem lub nowotworem kory nadnerczy. We krwi wzrasta stężenie kortyzolu, zwiększa się również wielokrotnie wydalanie z moczem 17-OHCS oraz innych metabolitów glukokortykoidów. Zwiększenie stężenia kortyzolu we krwi, z podobnymi objawami klinicznymi, może być też spowodowane gruczolakiem zasado-chłonnym przedniego płata przysadki, wydzielającym nadmierne ilości ACTH, co z kolei powoduje nadmierne wytwarzanie kortyzolu przez korę nadnerczy. Zespół Cushinga może się pojawić również pod wpływem długotrwałego leczniczego stosowania dużych dawek kortykosteroidów (Encorton, Hydrocortison). Mówimy wtedy, że zespół ma pochodzenie jatrogenne, tzn. spowodowane stosowaniem leków.
Najbardziej rzucającym się w oczy objawem zespołu Cushinga jest otyłość o szczególnych cechach. Polega ona na gromadzeniu się tłuszczu głównie na twarzy i tułowiu, natomiast kończyny dolne i górne pozostają drobne i szczupłe. Twarz jest okrągła, księżycowata, policzki przekrwione. Na karku tłuszcz gromadzi się w formie „bawolego\" garbu. Brzuch, wobec zaniku mięśni, tworzy fartuszek zwisający na udach. Stwierdza się zanik mięśni pośladkowych z otłuszczeniem obręczy kończyny dolnej (pasa biodrowego).